Język szuadit Szuadit lub język żydowsko-prowansalski, (שואדית, fr. Chouadite, Shuadit,) język wymarły z grupy języków romańskich, używany w Prowansji przez Żydów w okresie od XI w. do 1977.Szuadit powstał na bazie języka prowansalskiego z zapożyczeniami z innych języków (język hebrajski, francuski, łacina, język grecki, język aramejski). Zapisywany był zmodyfikowanym alfabetem hebrajskim. Język_szuadit
Język zarfatit Zarfatit lub język żydowsko-francuski (צרפתית, fr. zarphatic, tsarfatit) to język wymarły z grupy romańskich, używany przez Żydów w północnej Francji oraz w zachodnich Niemczech w okresie od XI w. do XV w. Rozwinął się z języka starofrancuskiego i zawierał niewiele zapożyczeń z języka hebrajskiego. Był zapisywany zmodyfikowanym alfabetem hebrajskim. Język_zarfatit
Języki żydowskie Języki żydowskie to grupa języków używanych przez diasporę żydowską w różnych krajach świata, najczęściej w Europie, zachodniej Azji i północnej Afryce.Cechą charakterystyczną tworzenia tych języków jest dodawanie zapożyczeń z języka hebrajskiego do miejscowego języka większościowego w danym regionie. Języki_żydowskie
Język jewanik Jewanik lub język żydowsko-grecki, język romaniocki to język wymarły z grupy języków helleńskich, używany przez Żydów greckich (zwanych Romaniotami) od okresu hellenistycznego do końca XX w.Nazwa jewanik pochodzi do biblijnego słowa Yāwān, które na Bliskim Wschodzie oznaczało Greków i kraje przez nich zamieszkane. Język_jewanik
Język judeo-portugalski Język żydowsko-portugalski lub język luzytański (Judeu-Português) to język martwy z grupy języków romańskich, używany przez Żydów w Portugalii do XVI w., a wśród diaspory żydowskiej na świecie - do początku XIX w., obecnie używany jako język liturgiczny w niektórych gminach żydowskich. Język_judeo-portugalski